بازداشت عبدالقدوس یاسینزاده، یکی از فعالین برجسته عرصه آموزش و از مؤسسین مکاتب خصوصی رسالت در هرات، که در عین حال از چهره های مطرح اهل تشیع نیز می باشد؛ بار دیگر توجهها را به سیاستهای سرکوبگرانه طالبان جلب کرده است.
این اقدام که به گفته منابع مردمی به دلیل باز نگهداشتن دروازه مکاتب برای دختران بالاتر از صنف ششم صورت گرفته، نشانهای آشکار از تداوم سیاستهای زنستیزانه و ضد آموزشی طالبان است.
یکتن از منابع محرم به مونیخ ژورنال گفت:” طالبان آقای یاسین زاده را به اتهام نافرمانی از دستور امیرالمومنین خود بازداشت کرده اند”.
منبع افزود:” اگرچه مکاتب خصوصی رسالت جواز دارالعلوم دینی را داشت و طبق آن دختران بزرگسال نیز میتوانستند به مدرسه رفته و آموزش دینی را فرابگیرند، اما با آنهم طالبان مسئول این نهاد تعلیمی را بازدشت نمودند”.
طبق اظهارات منبع؛ قرار بود که چند روز قبل طالبان آقای یاسین زاده را رها نمایند، اما تا کنون سرنوشت وی نامشخص است.
باید گفت که از زمان بازگشت طالبان به قدرت، نظام آموزشی افغانستان به نخستین و اصلیترین اهداف سرکوب از سوی این گروه تبدیل شده است.
منع تحصیل دختران بالاتر از صنف ششم و تعطیلی مکاتب و دانشگاهها برای زنان، افغانستان را به کشوری تبدیل کرده که در آن نیمی از جمعیت از حق اولیه آموزش محروم شدهاند.
علاوه بر ممنوعیتهای آموزشی، گزارشها نشان میدهند که طالبان افراد سرشناس و متنفذ اهل تشیع را نیز به بهانههای مختلف بازداشت یا تحت فشار قرار میدهند. این اقدامات به نگرانیها درباره نقض حقوق بشر و تبعیضهای سیستماتیک علیه اقلیتهای مذهبی و قومی در افغانستان افزوده است.
بازداشت های بدون محاکمه یا ارائه دلیل مشخص، همواره به عنوان ابزاری برای ارعاب و خاموش کردن صداهای مخالف از سوی طالبان به کار گرفته میشود.
با این وجود، سیاستهای طالبان نه تنها جامعه افغانستان را به شدت تحت فشار قرار داده، بلکه کشور را در سطح بینالمللی نیز منزوی کرده است.
این وضعیت، بهویژه در حوزه آموزش، آینده افغانستان را با تهدیدی جدی روبهرو میکند. بازداشت فعالین عرصه معارف و فعالین مدنی که برای تقویت نسل آینده تلاش میکنند، تنها به تعمیق بحران انسانی و اجتماعی در کشور منجر خواهد شد، و این چیزیست که طالبان و حامیان آنها در حکومت قبلی خود نیز بر آن تاکید داشتند، و اکنون نیز آن را بر مردم تحمیل میکنند.
از زمان بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان، رهبرهمیشه پنهان این گروه با وضع محدودیتهای گسترده، زنان و دختران را از آموزش محروم کرده و آزادیهای فردی را بهشدت محدود ساخته است.
طی سه سالی که از قدرت گیری مجدد طالبان می گذرد، جامعه افغانستان به ویژه جوانان با محدودیتهای شدید مواجه شدهاند.
این کشور، که زمانی برای بسیاری از شهروندان امید به تغییر و پیشرفت داشت، اکنون به یک زندان بزرگ شبیه شده است. محرومیت زنان و دختران از تحصیل و کار و محدودیتهای شدید بر آزادی بیان و فعالیتهای مدنی، تصویری از آیندهای تیره را برای افغانستان ترسیم میکند.
جامعه جهانی نیز هرچند بارها نسبت به این اقدامات اعتراضی داشته است، اما تاکنون اقدامی مؤثر برای تغییر وضعیت انجام نداده است.
نگارنده: س.ع. سادات
